Bespaar energiekosten met de isolatie vegetatiedak.

De gebouwschil, waartoe ook het begroeide dak behoort, is een belangrijke peiler in de beperking van energieverliezen en het realiseren van isolatie vegetatiedak.
Begroeiing alleen is niet voldoende om aan de eisen van warmteweerstand (Rc waarde) en EPC berekening te voldoen.

De bijdrage aan de warmteweerstand is bij vegetatiedaken, wellicht met uitzondering van graskruiden vegetatiedaken met een redelijke substraatdikte, vrijwel verwaarloosbaar. Niet alleen zijn de isolerende eigenschappen van de substraatmaterialen en vegetatie beperkt. Bij deze typen zijn ook de laagdikten maar klein. Bovendien hebben het hoge vochtgehalte en de afvoer van overtollig water onder de substraatlaag een nadelige invloed. Aanbevolen wordt daarom bij (lichte) vegetatiedaken het gedeelte boven de waterdichte laag niet bij de bouwfysische berekening te betrekken, anders dan daarvoor een vaste bijdrage aan de R waarde in rekening te brengen.
Men kan hiervoor 0,3 m².K/W aanhouden.

Onderstaande tabel geeft richtwaarden voor de warmtegeleidingscoëfficiënt (lambda-waarde) voor enige materialen toegepast in een begroeid dak.

Materiaal Lambda-waarde

W/(m•K)

Rubbergranulaat 0,15
Grind 3,5
Kunststof drainagelaag 0,4
Aarde 2,0
Licht substraatmengsel 0,6
Vegetatie 0,1

——————————-
Bron: 3.2 Daken in ’t groen